Bursa Santral Garaj Kent Meydanı Mimari Ve Kentsel Tasarım Proje Yarışması
2005 | 2 | Bursa | Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı

 Mimari Tasarım Yaklaşımı

Kuşkusuz, planlama boyutu ile ilgili açıklamalardaki pek çok somut veri, mimari konseptin oluşumuna da girdi olmuştur. (Program, çevre olanakları, ulaşım vb.) Burada yoğunlaşacağımız konu 21’ci yüz yılda Bursa’ya ne tür bir meydan gerektiğinin öncelikle kavramsal olarak tanımlanmasıdır. Bu tanımlama, sosyolojik olarak “sivil karakterli bir buluşma mekanı” şeklinde özetlenebilir.

Resmi merasimlerden çok, konserlere elverişli, güneşte cayır cayır yanan- ağaçsız ve gölgesiz büyük alanlar yerine, çoğu merasimlerin de yapılabileceği ancak bu etkinlikler dışında da gerek ağaç gerekse büyük saçak gölgelerinde “çay bahçesi” gibi yaşanabilen mekanlara sahip , özetle çok nedenle kullanılabilen bir buluşma mekanı kurgulamayı arzu ettik. 

Başlangıçta kuzeyde ki ovaya açılma fikri egemen iken, kuzey panoramasının hiçte yeşil bir espas olmadığını, tam tersine Bursa’nın en kakafonik yapılaşma alanı olduğuna karar verip, bu panoramaya yalnızca yapıların ilgili bölümlerini açmakla yetindik. 

Kuzey rüzgarını engelleyen 3 katlı ve L şeklindeki çarşı ve otel yapıları üzerini örten büyük bir saçak elemanı ile meydanı simgeleyen bir imaj elde etmeyi amaçladık. Bu ve yalın saçak strüktürü olabildiğince kontrast bir “kesik silindir formlu” ve yaklaşık 800 kişilik bir konser salonu (çok amaçlı salon) ile güçlendirilmiştir. Meydanı 3. boyutta domine eden bu mimari, tasarımda “taklitçiliğin tuzağına düşmeyen” bir düşünceyi yansıtmaktadır. Bu yapı unsurlarıyla 2 ayrı kotta iç içe geçen meydan bir anlamda cami avluları ile benzer konseptedir. Meydan güneyde 8-9 metre aralıklı ve uzun ağaç türleriyle oluşturulan bir ağaçlı platformla başlamakta ve çok amaçlı bir türibin ile 4 metre aşağıdaki çökertilmiş bir mekanla bütünleşmektedir. Bu mekana kuzeydeki semti bağlayan ve üzeri dükkanlı yaya köprüsü aynı kottan ulaşmaktadır. Doğu daki durak yerlerinden hemzemin gelen yaya yolu, meydanı yol gürültüsüne karşı koruyan, suni bir toprak örtünün içinde yer alan bir tünelle meydana ulaşmaktadır. Güneyden yer altı çarşısı içinden gelen ve yürüyen bantlarla destekli iki adet yaya arteri, alt meydanı sürekli besleyen bir kaynak gibidir. Üst kotta ki ağaç türleri (huş ve mavi selvi) oluşturulan “ağaçlı meydan” sergi ve pazarlama için kullanılabildiği gibi, bir bölümü çocuk parkı gibi de kullanılabilen bir mekandır. 

Gerek meydan gerekse tesisi çevredeki büyük gürültü etkisinden koruyan, ağaçlık kuşak makro mekanı karakterize eden etkin bir unsurdur. 

Makro formu belirleyen en önemli hususlardan biri de, projenin çevre dokularla bütünleşmesidir. 

Gerek doğu gerekse kuzey zonları’nın proje alanımızla bütünleştirilmesi için basit avlulu yada yarı avlulu kütlelerle yapılmış gösterimle dokusal entegrasyonun önemi anlatılmak istenmiştir. 

Çevre alanlarının en kısa zamanda “özel proje alanlarına” dönüştürülmesi gerekir. Burda, Candilisin meşhur tespitini hatırlamakta yarar var. “Şehircilik, mimarinin doğurucusu olmadığı sürece soyut bir kavram olmağa mahkumdur.” Bu tesbitin sorunsalımızla çok örtüştüğünü düşünüyoruz. 
Alanda önerilen tesislerin yaklaşık büyüklükleri şöyledir: 
Konser Salonu ve Kültür Birimleri : 4000 m² 
Meydan Yeraltı Çarşısı : 3000 m² 
Otel (3.Sınıf) : 5500 m² 
Meydan Üstü Kullanımlar (Sinema-Çarşı-Büro) : 8000 m² 
Meydan Altı Ticaret Merkezi (2.kat) : 12500 m² 
Kat ( 2.kat) Otoparkı : 12000 m² 
Toplam 45000 m²