Düzce Üniversitesi Konuralp Yerleşkesi Gelişim Planı Kentsel Tasarım Yarışması
2014 | ödülsüz

 Düzce Üniversitesi Konuralp Yerleşkesi salt oto ulaşımı üzerine kurulmuş, bölümler ve birimler arasında ilişkilerin sağlanamadığı ve kentsel kurgusu olmayan bir yapılaşma ile oluşmuştur. Arazideki dik eğim de, yapılaşma kurgusundaki sorunları ağırlaştırmaktadır. Özellikle yerleşkenin doğusundaki alanın mevcut alanlara katılmasının sağlanması bu çerçevede zorluklar barındırmaktadır.

 
Önerimiz “yerleşkeyi yaya öncelikli bir yaşantıya kavuşturmak” olarak özetlenebilir. Bu yapılırken birimler arasında da anlamlı ve sürdürülebilir ilişkiler demeti oluşturmak hedeflendi. 
 
Yerleşkeyi batıdan doğuya kateden “yaya allesi” tasarımın temel mekansal ve işlevsel elemanıdır. Kısmen mevcut araç yolu güzergahının dönüşürülmesi ile oluşturulan alle, alanda yer alan ve alacak birimleri birbirine lineer olarak bağlamaktadır. Alle yerleşkenin doğusuna bir köprü ile geçmekte ve yeni oluşturulacak fakülte, diğer tesisleri ve Yurtları da mevcut yapılara bağlamaktadır. Alle kot itibariyle arazinin az eğimli bölümlerine oturmakta, en fazla %10-12 eğime çıkmaktadır ve yaya/bisiklet kullanımı için elverişli şartlar yaratmaktadır. Yaya allesi güneye doğru saçaklanmakta, yaya köprüleri ile alanı ikiye bölen ana yolu aşmakta, Sanat ve Tasarım Fakültesi, Ortak derslikler, Beden Eğitimi ve Spor Yüksek Okulu ile Spor Alanları'nı sistemin içine katmaktadır. 
 
Alle etrafında oluşturulan yerleşim düzeni, üniversiteyi oluşturan işlevlerin de birbirleri ile olan ilişkilerini ve düzenlerini kurgulamaktadır. Sistemin odağını Kültür Merkezi, Kütüphane ve Öğrenci Merkezinden oluşan “Merkez” oluşturmaktadır. Alanın görece düz bir topoğrafyaya sahip olması da Merkez'in konumunun belirlenmesinde etken oldu. Merkez yaya dolaşım sisteminin bir parçası olarak ele alındı ve başta mevcut fakülte ve tesisler ile doğrudan ilişkide tasarlandı. Böylece Sağlık Tesisleri (Hastane, Tıp Fakültesi), İlahiyat Fakültesi, Orman Fakültesi, Mühendislik Fakültesi, Teknik Eğitim Fakültesi, Sanat ve Tasarım Fakültesi, BESYO, Yemekhane, Cami ve Spor Tesisleri Merkez'e 6 dakika yürüyüş mesafesi içinde konumlandılar. Doğu bölgesi içindeki Fen ve Edebiyat Fakültesi, Yabancı Diller Yüksek Okulu, Eğitim Fakültesi ve Ziraat Fakültesi ise, 12 dakikalık yürüyüş mesafesinde Merkez'e ulaşmaktadır. Merkez içindeki Meydan kademeli olarak tasarlandı ve oluşturulan açık Amfi vasıtası ile açık tören, gösteri vb. Etkinlikler olanak sağlandı. Meydan'ın altında planlanan kapalı otopark ile de çevredeki yapıların otopark ihtiyacı giderildi.
 
Sağlık Tesisleri, dış ziyaretçi (hastave hasta yakını) trafiği nedeni ile, yerleşkeden bağımsız ele alındı. Yol şebekesi, yerleşke oto şebekesinden soyutlandı. Böylece Hastane trafiğinin Üniversite Yerleşkesi'ne katılımı sınırlandı. Hastane'ye batıda açılacak yoldan ulaşım öngörüldü. Hastane-Yerleşke bağını sağlayan yol ise inceltildi ve sadece Üniversite Yerleşkesi'ne bağlanan iç yol statüsüne düşürüldü. Sağlık Tesislerinin Yerleşkeden soyutlanmasına karşın, Tıp Fakültesinin Yerleşkenin bir parçası olmasına özen gösterildi ve yaya dolaşımı ile bağlar kuruldu.
 
Benzer bir soyutlama Eğitim Fakültesi ile ilişkisi olan, ancak öğrencileri kentten gelecek olan İlkokul, Ortaokul ve Lise için yapıldı. Eğitim Fakültesi ile yakın planlanan bu tesislere, Yerleşke içine girmeden, bağımsız giriş sağlandı. Benzer bir yaklaşım Misafirhane için de uygulandı. Dış ziyaretçinin de gelebilmesine olanak verecek şekilde, Misafirhane Yerleşke sınırları dışında düzenlendi.
 
Sanat ve Tasarım Fakültesi, yapımı planlanan Merkezi Derslikler ile yakın ilişkili olarak planlandı. Yerleşke yol sisteminin günyinde kalması nedeniyle de yaya allesi ile ilişkilendirildi. 
 
Üniversiteler sürekli büyüyen, bir tür, canlı organizmalardır. Önerimizde ihtiyaç programında istenenler dışında da mikro ve makro ölçekte gelişme olanakları yaratıldı. Teknik Eğitim Fakültesi, Mühendislik fakültesi ve yabancı Diller Yüksekokulu için gelişme bloklar öngörüldü. Bunlar dışında doğu bölgesinde gelişme olanağı yaratıldı. Bu bölge zaman içinde olabilecek büyüme ve gelişme ihtiyacı için güçlü bir potansiyel barındırmaktadır. 3. etap gelişme alanı olarak adlandırdığımız bu bölge, oluşturulacak ring yol sistemi ile servis alma olanağına sahiptir. Arazinin eğimi nedeniyle lineer bir kurguya sahip olacak bu bölgede, yaşantıyı da zenginleştirecek “akademik klüp” önerildi. Tepeye usulca yaslanan bu klüp ile bölgeye, program dışı, sosyal bir mekan, eklendi.
 
Yerleşkenin mevcut yapılaşma düzeni, dik eğimli topoğrafya ve alanı diyagonal kateden boru hattının da katkıları ile gevşek bir dokuya sahiptir. Tasarımımızda yaya dolaşımı ağırlıklı bir kurgu sağlanmasına karşın, yapılar rasındaki boşluklar nedeniyle, sokak atmosferi yerleşke dokusunun karakteri olmayacaktır. Ancak bu durum, yapılar arasında gelecekte mikro gelişmelere de olanak sağlaması açısından bir potansiyel olarak ele alınmalıdır.
 
Yeşil alan planlaması tasarımımızın en önemli ögelerindendir. Ana girişten itibaren yeşil alanlar yerleşke atmosferinin en önemli ögeleri olarak ele alındılar. Yeşil alanlar, kent parkları gibi değil, yukarıda bahsedilen sorunu çözecek, kampüs strüktürünü dolduracak, yeşil dokular olarak tasarlandı. Aralarında süreklilik arandı. Yaya dolaşım sistemi ile de birlikte kurgulandı.
 
Yerleşkenin mevcut yapıları genelde  yüksek katlı olarak inşa edilmiştir. Önerimizde, 3-4 katın aşılmaması ilke edinilmiştir. Yapılar araziye yerleşirken kademelenecek ve yükselmeyecektir. Bu durum yeşil dokunun yapıları tamamlamasına da olanak verecektir.
 
Yerleşkede önerilen yapılar,bilinçli olarak jenerik kütleler olarak tasarlandı. Bu tek tipleşme amacıyla değil, değişik tasarım yaklaşımlarına olanak sağlama amacıyla yapıldı. Yerleşkenin zengin tasarımlara olanak vermesinin de yolu bu oldu.